Alpamayo

De tijd is weer aangebroken om nog eens op avontuur te trekken. Dit jaar heb ik me voorgenomen om een berg te beklimmen die al heel lang op mijn verlanglijstje staat. Het doel is dit keer Alpamayo. Alpamayo is 5947 meter hoog, ligt in de Cordillera Blanca in Peru en is vooral bekend omdat zijn top een bijna perfecte piramide van ijs is. In 1966 won Alpamayo de prijs van “Mooiste berg ter wereld” op een fotografie wedstrijd in Munchen.

Alpamayo is een meer technische beklimming. De laatste honderden meters naar de top zijn een ijsklim op een wand van 75 graden. Dat is een pak steiler dan bijvoorbeeld de Lhotse Face op Everest en kan vergeleken worden met de steilste secties op K2.

Ik heb in het verleden natuurlijk al een aantal keren aan ijsklimmen gedaan, maar nog nooit op deze hoogte. Dat leek me dan ook een leuke uitdaging. En om de uitdaging nog leuker te maken vorm ik opnieuw een team met Douglas Beall. Douglas is een chirurg uit Oklahoma city waar ik de laatste 20 jaar al heel wat tijd mee heb doorgebracht in een tent (Kilimanjaro, Aconcagua, Denali, Vinson, Cho Oyu, Everest, Elbrus en de Noordpool).

Om mijn lichaam voldoende te laten acclimatiseren, zal ik vlak voor Alpamayo ook een aantal acclimatisatie trekkings afwerken en Yannapaccha (5460 meter) beklimmen. Het programma ziet er ongeveer als volgt uit:

  • 19 augustus: Vertrek naar Lima

  • 20 augustus: bus van Lima naar Huaraz

  • 21 augustus: acclimatisatietrip 1

  • 22 augustus: acclimatisatietrip 2

  • 23/25 augustus: beklimming Yannapaccha

  • 26 augustus: rustdag

  • 27 augustus/2 September: beklimming Alpamayo

  • 3 september bus van Huaraz naar Lima

  • 4/10 september: trekking naar Machu Picchu

  • 11/12 september: Terugkeer naar Belgie

Uiteraard heb ik de laatste paar maanden weer volop getraind om in topconditie aan deze uitdaging te kunnen beginnen. Met een combinatie van duur-, interval-, kracht- en circuittraining heb ik geleidelijk aan naar een piek - letterlijk zelfs - gewerkt.

Dit keer heb ik mijn trainingsprogramma ook onderworpen aan wetenschappelijk onderzoek. Sinds april word ik opgevolgd door Sportana. Zij organiseren een onderzoek naar overtraining door duursporters. Wekelijks registreer ik mijn trainingen en mijn mentale/fysieke toestand. Ook hebben ze al twee keer mijn bloed afgenomen. Dat zal nog een keer gebeuren vlak voor de expeditie en dan een laatste keer na de expeditie.

Dit is trouwens niet het enige stukje wetenschap voor deze expeditie. Voortbouwend op mijn ervaringen met betrekking tot wearables die ik gebruikt heb op Makalu in 2015, heb ik ook een samenwerking opgezet met IMEC. Maar daarover meer in een volgende blog.