Yanapaccha

Deze namiddag ben ik na een tocht van 3 dagen teruggekeerd naar Huaraz. Als deel van de voorbereiding op de beklimming van Alpamayo heb ik de laatste drie dagen doorgebracht op Yanapaccha, een berg van 5460 meter in de Cordillera Blanca.

De tocht begon met een vier uur durende rit van Huaraz naar het startpunt van de trektocht naar het moraine camp aan de basis van Yanapaccha. De tocht begon of asfalt maar al snel draaide het busje een zandweg op die ons langs schilderachtige vergezichten en oneindig veel haarspeldbochten tot op een hoogte van 4600 meter. Daar werden we opgewacht door een donkey driver die ons materiaal naar het moraine camp zou brengen.

Na een lichte lunch zette ik de tocht te voet verder. Een kleine twee uur later kwam ik bij een idyllisch meertje op 4900 meter dat uitnodigde tot een frisse duik. Vermits het meertje gevoed wordt door gletsjer water van ongeveer 1 graad Celsius, besliste ik om aan de verleiding te weerstaan en mijn tent op te zetten. Ook de kok en de rest van de crew was ondertussen gearriveerd en een uurtje later kon ik genieten van thee en koekjes. De rest van de dag beperkte ik mijn activiteiten tot het strikt noodzakelijke om krachten te sparen voor de volgende dag.

Om 3 uur ’s morgens ging mijn alarm af. We hadden immers afgesproken om te ontbijten om 03.30 uur en te vertrekken om 04:00 uur. Ik had immers nog 560 meter te gaan tot de top van Yanapaccha. Mijn zuurstofsaturatie was maar 78 toen ik wakker werd. Dat was ongetwijfeld een gevolg van de korte, scherpe acclimatisatie van de laatste dagen gecombineerd met een jet lag die mijn slaap toch wat verstoord had. Ik nam me dan ook voor om het rustig aan te doen. Er was uiteindelijk geen haast bij.

Na een korte aanloop kwamen we bij de gletsjer waar we stijgijzers aanbonden, harnas aandeden en helm opzetten. Bovendien bonden we ons als team van drie (met Doug en Manuel) aan elkaar om zo in Cordee de klim verder te zetten. Het eerste uur slalomden we tussen en over de crevasses hogerop. Daarna draaiden we de andere richting uit om onder een reeks van seracs steeds hoger te klimmen. Terwijl we dat deden stuurde de zon een prachtige rode ochtendgloed in onze richting.

Toen we ongeveer honderd meter onder de top stonden, kozen we voor een rechte verticale lijn naar de kam. Om daar te geraken moesten we een vijftigtal meter ijsklimmen. Leuk, en een goede voorbereiding op Alpamayo waar we op deze manier 500 meter zullen moeten klimmen. De laatste vijftig verticale meter naar de top gingen meer gradueel, maar uiteindelijk stonden we rond 07.30 op de top waar we konden genieten van een prachtig uitzicht over de grootste pieken van de Cordillera Blanca.

De afdaling verliep voorspoedig. Eerst een stukje rapellen en daarna keerden we op onze stappen terug over de gletsjer tot in het moraine camp waar we door de kok werden opgewacht met een heerlijke kom soep.

Deze morgen braken we ons kamp op en keerden we terug naar de weg waar we werden opgewacht door onze chauffeur en afscheid namen van de ezelherder. Ondertussen ben ik terug in Huaraz waar ik al kon genieten van een heerlijke douche. Morgen staat er een rustdag op het programma. Dat is belangrijk als ik de acclimatisatie van de vorige dagen wil laten inwerken op mijn lichaam. Zaterdagmorgen vertrek ik dan voor het echte doel van deze reis, nl. de beklimming van Alpamayo.

Het programma van de volgende week ziet er als volgt uit:

  • Zaterdag: Huaraz – Llamacorral kamp (3750 meter)

  • Zondag: Llamacorral kamp – basiskamp (4350 meter)

  • Maandag: Basiskamp – High kamp (5300 meter)

  • Dinsdag: High kamp – top – high kamp

  • Woensdag: extra dag om top te bereiken of afdaling tot in basiskamp

  • Donderdag: afdaling tot in basiskamp of terugkeer naar Huaraz

  • Vrijdag: terugkeer naar Huaraz of rustdag in Huaraz

Zoals gewoonlijk zal je de beklimming kunnen volgen op de kaart op het Alpamayo Dashboard. Ik heb hieronder ook enkele foto's van de beklimming toegevoegd.